Elk acceptatiecriterium op het ticket was gehaald, en de bug ging toch live. Als een AI-agent je issues oppakt, zijn de criteria het enige contract dat hij heeft. Zo schrijf je criteria waar hij niet aan voldoet zonder het echte werk te doen.
De review-gate gaat open als de tests groen zijn. Die tests zijn geschreven door dezelfde AI, in dezelfde sessie, met de implementatie in context — dus ze zijn het eens met de code in plaats van met de eis. Hoe je dat herkent, en wat er echt tegen helpt.
Een gedeelde skill en een team-plugin maken iedereen snel. Dát is het probleem van deze post: als de AI de code schrijft en een mens op approve klikt, wie heeft het dan echt begrepen? Twee review-gates — een geautomatiseerde en een menselijke — houden de developer, niet de AI, verantwoordelijk.
In deel 1 maakte je van een conventie een skill en committe je die. Deze post gaat over het volgende probleem: je echte setup is een skill plus een review-subagent plus een build-hook plus een MCP-server — en elke developer heeft dezelfde nodig. Een plugin bundelt alles en verscheept het met één install-commando.
Elk team heeft conventies die in één iemands hoofd zitten en zich via code review verspreiden. Zodra je Claude Code gebruikt, forkt die kennis stilletjes: jouw setup kent de regels, die van niemand anders. Skills zetten de conventie in de repo, zodat het hele team — en hun AI — op dezelfde manier werkt.