Productivity

Je krijgt een feature-verzoek. Een ticket misschien, of gewoon een Slack-bericht. Je opent je IDE, maakt een branch en begint te bouwen. Claude Code schrijft de code, jij reviewt, het gaat snel. Dan, drie uur later, ontdek je dat je vijf architectuurkeuzes hebt gemaakt die je nooit bewust hebt gemaakt. De subscription-entiteit zit aan de User gekoppeld omdat Claude dat aannam. De tier-check zit in de controller omdat dat het makkelijkste paste. Er is geen audit trail omdat je nooit hebt gezegd dat je die nodig had. ...

Boris Cherny ship 10–30 pull requests per dag en schrijft in eigen hand vrijwel geen code meer. Dat getal verspreide zich in januari 2026 via developer-Twitter, en sindsdien heb ik teams er op de slechtste manier op reageren: tien Claude-sessies opstarten en tien keer zo veel chaos produceren. De workflow doet ertoe. Maar wat hem effectief maakt is niet het aantal sessies. Waarom dit serieus te nemen is Cherny heeft Claude Code gemaakt en leidt het bij Anthropic. Daarvoor was hij Principal Engineer bij Meta. Hij is geen productiviteitsinfluencer die een week met AI heeft gespeeld — hij bouwde het gereedschap, gebruikt het op extreme schaal, en is openhartig over wat de aantallen werkelijk drijft. ...

Acht dagen na het publiceren van een gids om Claude Code af te stemmen, dwong één week aan releases — Claude Fable 5, een safe mode met één vlag, Stop-hooks die terugpraten, en guardrails die voorheen jouw taak waren — een nieuwe afstemming af. Hier is de delta, in dezelfde lagen, en wat we veranderden in onze .NET-codebase.

Standaard behandelt Claude Code elke repository hetzelfde. Het verschil tussen autocomplete en een collega is configuratie: gelaagd geheugen, deterministische hooks, skills, MCP-servers en worktrees. Zo bouw je elke laag op — en zo pasten wij het toe op een grote .NET-codebase.

Hoe ziet het er echt uit om een feature te bouwen met Claude Code? Geen speelgoedvoorbeeld — een complete ASP.NET Core-feature van ticket tot PR. Dit is de volledige walkthrough.

Opus 4.6 is nu het standaardmodel in Claude Code. Met 1M tokens context en een SWE-bench score van 80.8% is dit de grootste sprong in één generatie. Dit verandert er voor .NET developers.

Elke Claude Code-gebruiker kent het ritueel: approve de file edit, approve het build commando, approve de test run. Auto Mode vervangt dat klik-festival met een achtergrond safety classifier — zodat je je kunt focussen op bouwen.

Je zit midden in een feature branch. Er komt een urgente bug binnen. In plaats van stashen, switchen en je flow kwijtraken — open je een tweede map en werk je gewoon door. Git worktrees maken dit mogelijk, en Claude Code maakt het krachtig.

Ik schrijf minder code dan ooit. En toch ben ik productiever. De vraag is niet meer ‘hoe implementeer ik dit?’ maar ‘wat moet hier gebouwd worden en waarom?’

Eén Claude Code sessie is krachtig. Twee of drie tegelijk, elk gericht op een ander deel van je solution? Dat is een vermenigvuldiger.