Opus 4.6 is nu het standaardmodel in Claude Code. Met 1M tokens context en een SWE-bench score van 80.8% is dit de grootste sprong in één generatie. Dit verandert er voor .NET developers.
Ik schrijf minder code dan ooit. En toch ben ik productiever. De vraag is niet meer ‘hoe implementeer ik dit?’ maar ‘wat moet hier gebouwd worden en waarom?’
Claude Code is krachtig op zichzelf. Maar als je het werk verdeelt over gespecialiseerde sub-agents — een testschrijver, een reviewer, een documentatie-agent — wordt het een team.
Een developer plakt een connection string in ChatGPT. Een ander kopieert klantdata om iets te testen. We zijn er allemaal dichtbij geweest. Zo denk je na over wat je wel en niet kunt delen.
Claude Code kent je code. Maar het kent je build server niet, je deployment pipeline niet, en je inbox niet. MCP verandert dat.
Iedereen heeft die ene service class die te groot is geworden. Ik gebruikte Claude Code om een monoliet van 800 regels op te splitsen — in minder dan een uur.
Claude Code hooks draaien automatisch tests, formatteren code en bewaken standaarden — zonder dat je eraan hoeft te denken.
Je bedrijf draait nog op .NET Framework 4.x. Iedereen weet dat het moet migreren. Niemand wil beginnen. Zo helpt Claude Code — en dit zijn de grenzen.
Blazor mixt C# en HTML op een manier waar de meeste AI-tools niet mee overweg kunnen. Claude Code begrijpt het wel — en dat verandert hoe je componenten bouwt.
Entity Framework zit in vrijwel elk .NET project. Migrations zijn saai, LINQ kan lastig zijn, en DbContext-configuratie is verbose. Claude Code begrijpt je datamodel en doet het zware werk.